بنابراين مقصود از « عذاب واصب » عذاب خالص است ، يعنى عذابيكه صد درصد دردناك بوده ، و بهيچوجه آميختهء با رحمت و راحت نيست ، و البته اين گونه عذاب از دو جهت است : 1 - از نظر زمان . 2 - از لحاظ اينكه در تمامى آنات اين زمان ممتد هيچگاه بهبود و سستى در عذاب وجود ندارد . و در خبر ابى الجارود از حضرت باقر عليه السّلام است كه « عذاب واصب » عذابى دائمى و دردناك مىباشد ، كه در اعماق دلهايشان نفوذ كرده است . الخطفه : در مفردات گويد : خطف و اختطاف ، دزدى با سرعت و چاپكى را گويند . شهاب : و شهاب شعله‌اى از آتش را گويند ، و همچنين شعله‌هاى آتشين كه در جوّ نمودار مىشود . ثاقب : ثاقب چيزيست كه با نور و برخورد شديد خود هدف را سوراخ كند ، و ريشهء آن از ثقبه بمعنى سوراخ است . حاصل ترجمه آيات : بنابر آنچه در معنى مفردات آيات گذشت ، خلاصهء معنى آيات ( 6 - 10 ) صافات چنان است : « ما آسمان اول را بزينت ستارگان آراستيم 6 ) » . ( و ديگر از نتايج ستارگان ) نگهبانى از هر شيطان متمرد و عارى از خير است 7 ) با تمامى كوششهائى كه براى دريافت اسرار ملأ اعلى دارند نمىتوانند اسرار وحى را از گروه مقدسات آسمانى بشنوند ( و چنان كه گوش فرا دارند ) از هر طرف